Dilimin ucunda zehirli sözüm,
Metali metalle döver gibi;
Sözü öze kırdırır, söylemim
... Ah köksüz olan
Görünmeyen kan boğumum;
Ve olmayan damar düğümüm,
Sağ göğsümün altında
Yok yıldızım…
Seni koynuna alan,
Ya kalpsiz olur ya yüreksiz
Yeni baş vermiş,
Boynu kırılmış gül,
Açılmamış bahar, gül
Ah ne acı, almışsın onu;
Önce kendinden sonra bizden
Sen varsan, yok gül!
Yılı bilinmez
Adı ağza alınmaz,
Son öz bozumu:
Toprak yediveren!
Biri sana gerisi şiire;
Bahar ki el veren sevgiye
Değişmem onu
Bir kırgın güle...
Ben memnunum sol yanımdan
Yanı başımdan
Yaşamdan yana devrilen,
Her ânımdan!
-Devin