Yürüdükçe bir hayalete dönüşecektir,
-Oysa gaddardır sokak, unutur-
Bunu en iyi ben bilirim!
Hırpalandıkça gömülen hatıra,
Rüzgâr dinince iner, kış yeleli kurtlarla,
Elmacık kemiklerimin şahitsiz kızıllığına
Biçimin bozulması başka;
Biçimsizleşmek başka.
Üzerimizi karla örten nesne,
Suratlar balık gözü puhusundan,
Delinmez sisle kaplanmış;
Kim bunu inkâr edebilir,
İstiyorsa yeni baharı…
Nerede kayboldum bilinmez
Uzak, gözlerimde küçülür,
Ancak şaşkın şaşkın bakarım
Yakalayınca yakınımı,
Bu bir gaflet!
Yetilince gürültü;
Düştü bağsız tenime,
Ve her sessizlikte,
Dönüştüm hayalete