Herkesin en sevdiği rengin, yemeğin, filminin ne olduğu değişebileceği gibi yaşadıkları üzüntülerini ve yalnızlıklarını kabullenişleri farklılık gösterebilir. Depresyon da bunlardan biridir. Ben her insanın kendi has bir kokusu, üslubu olabileceği gibi renkleri de olduğunu düşünüyorum. Benimkini sorarsanız mor en doğru cevap olur. Bazı insanlar göz çizer bazıları böcek olmak ister, aitlik duyamadığımız yerlerde kendimizi dönüştürüp somutlaştırıyoruz. Düşüncelerimle başa çıkamadığım, bilinç akışını beynimde sonuna kadar hissettiğimde şehirde dolanmaya başlardım hep de gökyüzüne bakardım.
‘Bir başka ülkeye, bir başka denize giderim’, dedin
‘bundan daha iyi bir başka şehir bulunur elbet.
Her çabam kaderin olumsuz bir yargısıyla karşı karşıya;
-bir ceset gibi- gömülü kalbim.
Aklım daha ne kadar kalacak bu çorak ülkede?
Yüzümü nereye çevirsem, nereye baksam,
kara yıkıntılarını görüyorum ömrümün,
boşuna bunca yıl tükettiğim bu ülkede.’Yeni bir ülke bulamazsın,
başka bir deniz bulamazsın.
Bu şehir arkandan gelecektir.
Sen gene aynı sokaklarda dolaşacaksın,
aynı mahallede kocayacaksın;
aynı evlerde kır düşecek saçlarına.
Dönüp dolaşıp bu şehre geleceksin sonunda.
Başka bir şey umma-
Ömrünü nasıl tükettiysen burada, bu köşecikte,
öyle tükettin demektir bütün yeryüzünü de.’-Konstantinos Kavafis, Şehir
Her şeyi (bundan kastım); düşüncelerimizi, yaşanılanları, hissettiklerimiz ya da dönüştürebileceklerimizi ifade etmeye sözcükler yetmeyebilir. Resimle ifade etmeye çalışabiliriz fakat o gücü kendimizde bazı zamanlar bulamayabiliriz.
Bazen sadece bir deklanşöre basmak o anı en iyi biçimde betimleyebilir, anı durdurabilir, sonsuzlaştırabilir. Ama o anı aynı biçimde tekrar yakalayamamak, yaşayamayacak olmak bize iyi gelmeyebilir, acı verebilir bu yüzden değişime ayak uydurmak her anın farklı bir hissini yaşamayı kabullenmemiz gerekiyor.
Bu hissi de gökyüzünü fotoğraflayarak en iyi biçimde yansıtabiliyoruz.
Bulutlar her zaman aynı olmaz. Havadaki nem oranı, ışıkların kırılması, tonların değeri, renklerin farklılığı, değişir değişir değişir… İnsanlar da değişir düşünceler de Ama düşünmek değişmez. Beyni bu yüzden gökyüzüne benzetiyorum: bulutlar değişir renkler de ama gökyüzü hep orada kalır.
Geçmişi düşünürken sola bakarız
Geleceği düşünürken sağa
Peki şu anda aynı noktada kalmak istediğimiz zamanlar?
Haydi durma göğe bakalım!